Generalną zasadą, którą należy przestrzegać przy budowie kanalizacji, jest konieczność zapewnienia elastycznego, przegubowego połączenia rur ze studnią.
Zalecane są studnie sztywne, murowane lub betonowe, wykonywane na budowie lub montowane z gotowych prefabrykatów. Ze względu na konstrukcję i posadowienie, studnia w gruncie “pracuje” inaczej niż rurociąg, a w miejscu ich połączenia występują duże naprężenia ścinające. Połączenie przegubowe rury ze ścianką studni służy zneutralizowaniu tych sił. Tego typu połączenie można uzyskać na dwa sposoby, przez wbetonowanie w ściankę studni:
- specjalnego elementu (pieroecienia – typ GM) dającego połączenie elastyczne.
- króciaka dług. ok. 25 – 30 cm, (typ GE), w celu zapewnienia pierwszego elastycznego połączenia rur jak najbliżej ściany studni.
Następne elastyczne połączenie rur powinno być w odległości ok. 75 cm od pierwszego. W połączeniach rur kielichowych ze studniami, można wykorzystać gotowe elementy typu GA, GE, GZ. Ze względów ekonomicznych, lepiej jest jednak wykonać te elementy na miejscu budowy, przecinając odpowiednio pełną rurę i wykorzystując uszczelki typu pierścień P-ring (patrz: katalog rur GRESALA). W przypadku rur bezkielichowych, w ich połączeniach ze studnią najlepiej stosować drugi sposób. Rury te można ciąć na dowolne odcinki i natychmiast łączyć za pomocą typowych obejm. Przy wykorzystaniu pierwszego sposobu, z zastosowaniem elementu typu GM od rur kielichowych, należy dodatkowo użyć uszczelki P-ring dla rur bezkielichowych. Sposób ten jest jednak mniej korzystny ekonomicznie.